Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Hoşgeldim umarım hayatına, merak etme ellerimde dolu geldim

26 yaşına 2 gün kalmıştı ben bu satırları yazarken. Heyecanım, her zamanki gibi,  yaşamın tekerrürlerine inat tükenmeyen duyguları seninle yaşayacak olmamdı. Tüketmeyeceğiz biliyorum. Puslu duygulardan arınıp her günümün bahar tazeliğinde olduğunu hatırlattın bana. Öyle güzel düşünceler besliyorsunki hayatına dair,hayatımıza dair, insanın kendini kaptırmaması hiç elden değil…

Yılmaz Erdogan dinliyorum şuan “bir aşkı paylaşmak için çok geç” diyor , bense zamana inat bu aşk seninle  paylaşılmalıymış,daha önce neredeydin demeden alamıyorum kendimi.

Eksik birşey mi var hayatımda… Gözlerim neden sık sık dalıyor. Öyle birşey ki hemen anlatayamayacağım sanırım.Bu kez kalemime daha bir sıkı sarılıyorum. Sanırım sen yoksun yanımda şuan. Düşündükçe yokluğunu, derinden bir acı sızlatıyor içimi …  Yağmur bulutları gibi doluyum şuan. Sabret yüreğim,sabret sevdiğim düşeceğim toprağına… Rüzgarlar deliyse, benim sevgimde deli, eseceğim mutlaka yanına.

Gönlümü koymuşum güz yaprağına,sabret sevdiğim düşeceğim toprağına. Biliyorum şuan nafile serzenişlerim,ama az kaldı biliyorum.Bir ara vermek istedim yazmaya, seni en derinlerimde hissedebilmek için. Penceremi açtım , havanın ayazına inat, elimde sıcak sevdiğin bardak ile bir bardak kahve… Yeni  bir şehrin havasıyla doldururken ciğerlerimi , daha rutubetli havanın tadına varamadan,tadını almıştım ciğerlerinde nefesinin.. Ve şimdi rutubet boğazımdan ciğerlerime kadar yakıyor vücudumu… Neden mi ? Çünkü şuan yanımda değilsin…

Bir insanı sevmekle başlarmış hayat bunu en güzel sen anlattın bana.Dönüp bakınca aşka dair umutlarımıza, küçücük bir tırtılken  kelebek oluvermiş kendimizden habersiz. Birlikteyken, hayatın kanatlarındaki renklere öyle tutulmuşuzki, hayattaki tek(her) günümüzü birbirimize sunmuşuz, pişmanlık duymadan…

“Sokaklarından geçmediğim,yağmurunda ıslanmadığım şehirleri özler oldum” derdim , ama gidememiştimde hiçbir yere… Dönmüştüm dolaşmıştım yine gidememiştim … Hepsi aslında uzaktan bir sessiz sözleşmenin seslenişleriymiş, varlığının hatrına bekleyişlerimmiş… Şimdi bütün yollar sana çıkıyor…

Sana yazıyorum sensizliğin özlemiyle.İlkleri her zaman çok severim. Heyecan de, farklılık de,ne dersen de ama belki de  sana aşık olduğum kadar koyu bır tat bıraktığı içindir. Ne dersin ?

Kırılgan hayaller yok artık seninle, yazılarımın bir adresi var biliyorum. Cehennem  sıcağı düşünceler uçup gitti hayatımızdan. Dünyanın neresinde olursa olsun , bir şekere gülümseyen çocuk gibi mutluyum yanında, içimdeki pır pır hiç bitmiyor, bitmesinde…

Son sahnemizde de birlikte oynamak için çabalayacağız her daim değil mi ?

Canım’a…