Kırık Kalem

// Ekim 15th, 2009 // Düşümdekiler | 135 kez okundu

kalemimin ucu kırılmış
açacak hiçbir şey yok
bir sevdayı yazmak için daha sert bastırmaktan başka çaremde yok
yazarken ellerime kan otursada acıtmıyor canımı
seni yazıyorum
ne acıtabilirki beni
yokluğundan daha acı ne olabilir ki
bir tutam yeşil yapraga sarıp devam etmeyecek miyim yazmaya
pes deyip yeter deyip isyan mı edeceğim
ASLA ! ! !

seni anlatmak için taşları kazımam gereksede kanayan tırnaklarıma rağmen
ben vazgeçmeyeceğim
ama elimi kolumu bağlıyor ya şu uzaklık
işte beni kahreden o değil mi sanıyorsun
hayatı burdan sakince teselli ettiğim mi sanılıyor
içimde kopan fırtına, seller, afetler beni bile aşmışken
seni özleyen benliğimin çaresiz olduğunu görmeni istemiyorum sevgilim
zamana bu kadar küsülür mü
küsüyorum işte
herşeye ve herkese
seni benden ayrı koyan her bir zaman dilimine
ama napsın biçare yüreğim
senin varlığının senli anların tadını alınca
bu sevda şarabından içince
sarhoş olmamak haksızlık olmaz mı
sensiz zamanı yaşamak ağır geliyor hem gönlüme hem bedenime
yanındayken sakinleşen deniz gibiyim
yoklugunda fırtınlar kopuyor o denizde
kendi dalgalrımla boğuşuyorum

- ama ben herseye ragmen dindiremiyorum içimdekini suan…

ben dindiriyor muyum
benimki diniyor mu sanki
bogazımda düğümlendi
ilk defa okuyamadım bugun biliyor musun
sana yazıyordum
her yazdıktan sonra
güzel olup olmadığını anlamak için okuyordum
ama harfler dilime dolandı
sanki sesli harler sessiz, sessiz harfler sesli oldu
dudaklarımdan çıkmıyordu ses
gözlerim kaç saatir dopdolu
üzülüyor muyum peki
evet yokluğuna üzülüyorum
ama mutluyum

- sarılsam…

sana kavusacağımı düşünüp mutlu olmaya çalışıyorum beceremesemde
burda karşıda oldugunu bilip sadece ileti penceresine baktım saatlerce bugün
durmadan yazmak istiyorum
durmadan konusmak
içimdeki dinmiyor çünkü
ve ne var biliyor musun sevgilim

- …

bu seni görünce diniyor
sanki hiç yaşamadım bu sızıyı
bir anda kayboluyor
gülüşüne hayran kalıp gözlerine dalıyorum
sesin kulağımda dünyanın en güzel orkestrasının çalamayacağı melodiyi çalıyor
bana birşeyler söyle diye bekliyorum
bana sarıl diye
dudaklarından süzülmesede
bedenin bana anlatsın beni sevişini
şu lanet şeyin karşısında mutlu olmaya çalışıyorum sözcüklerinle
mutlu oluyorum söylediğin her sözde
kolay mı benim için
böylesine özlerken
özlediğim hayatı bulmuşken
burda elim kolum bağlı oturmak
ne kadar acımasızca biliyor musun

ah sevgili
benden uzaksın şimdi
ama nolur uzak olduğunu hissettirme
nolur gece sarılıp yattığım sen olayım ben
bedenin yanımda olmasada
ah sevgilim özledim işte
özledim
bende küçük çocuk olsam
ölzedim bana ne işte özledim desem
bana ne gitme kal desem
bana ne gel buraya desem
gözlerinde gördüm ilk beni sevdiğini
içim içime sığmadı
sonra sesinde yankılandı
ben hiçbir yere sığamadım
sonra dedin bir gün ben aşığım sana
ben hiç bir kalıba sığmaz oldum
bütün gün bunları düşünüp
gece yatağa girmek çok mu kolay
çok mu kolay sensiz nefes almak
aldığım her nefes boğazımda tıkanıp kalırken
ama bu özleme rağmen
bu uzaklığa rağmen
seni sevgiyle kağıtlara satırlara dökmek güzel
seni umutla anlatmak
gözlerim çıkarcasına delilikle yaşamak…

- kolay olmasada şu anlattıkların çekilebilir kılıyor uzaklığı, yani sevgin aşkın bunları anlatıyor ve bana sabret diyor

her an benimle ilgilen istiyorum
her dakika senden bir söz kulaklarımı delsin beynimde yankılansın
sonrada kalbime gölüp taht kursun
günün her anı beni ara
benimle ugras
sevgi sözcüklerine boğ
gün bitmiyor bunlarsız çünkü
sensiz bilmediğim bir yaşamın kollarında
zaten kaç zamandır savrulup yaşamış şimdi anlıyorum
ya sen gelince…
bunlar deli ediyor beni…
elin terlediğinde bile elimi azıcık bıraksan
içim titriyor
daha sıkı tutuyorum, daha çok tutmak istiyorum
ben seni yaşayabileceğimin herşeyin üstüne koyuyorum
koyuyorum çünkü sen varsan gerisine gerek yok ki !
gerek yok başka hayatları tanımama
başka hayatlarla hayatı paylaşmaya
bencilim hemde çok
çünkü konu sen olunca kendimi unutup SEN diyorum…
sokaga adım atıyorum
o ne yapıyor diyorum
havaya bakıyorum soğuk olmuş
üşümüyorum ama
üşütmemek için kalın giyiniyorum
bazen yemek yemeyi unutuyorum
bakıyorum saatler geçmiş ve ben halen lokmaları yutmamışım
sözlerin yankılanıyor
tatlı tatlı bana kızışların
“- aşkım bu saate kadar aç mı kalınır ?” deyişlerin
hemen koşup 2 lokma geçiriyorum bogazımdan
sıkılınca
insanlar sıkınca beni
seninle sakinleşip unutuyorum tüm olumsuzlukları

- gelıorum 2 dkya:S , çok üzgünüm

tamam sevgili
bu bile beni üzüyor
ne üzdü şimdi diceksin
mutlu bir hüzün bu
gidiyorsun..

- geldimmmmm

ve ben geleceğini bilerek bekliyorum
bu gece çok yazdım
belki yazdıklarım süslü edebiyat kırıntıları
belki başka saçmalıklar kimine göre
biliyorum ki
bunlar seni sevişimden başka birşey değil
bitti
kalemimin mürekkebi bitti yine
daha kaç kalem tükenir bilmiyorum seni yaşarken
daha kaç defter eskir
…

23:00

15.10.2009