“Serzenişlerim. İçsel yolculuğum sana dair.”

Niye bana serzenişte bulunuyorsun dediğini duyar gibiyim. Korkma canım sana sitemim değil. Serzenişlerim güzeldir sana. Şimdi arkana yaslan ve kelimelerin ruhuna nasılda işlediğini gör. Gör içimden çıkıp gelen, kopup gelen fırtınları.

Daha henüz sabah olmadı, geceden kalma yarım yamalak bir uykusuzluk ve açlık hissi. Susuzluğum yıllardır dinmeyen bir yara idi. Her gecenin sabahına sığdıramadığım özlemlerim vardı. Gözlerimde derin bir boşluk ve içimi kaplayan karanlık. Karanlıklarda düşe kalka yürüdükçe, ayakta durmasını zar zor öğrendim sanki. Korkularımla kolkola sarmaş dolaş yaşamaktan yorulmuştum. Şimdi tüm bunların üzerine bir daha açılmamak üzere örtü sermek istiyorum.

Gelip sarmalarken beni birbirimize dalarken gözlerimiz çoğu şeyden habersizdik. Neleri harekete geçireceğimizi bilmedik hiç. Dokunduğumuzun ruhumuz olduğunu sonra farkettik, ki ruha dokunuşlar bizi kendimize getirdi. Heyecanım, heyecanın, ölemin özlemim oldu bir anda. Bir anlık arkamı dönmüştüm, geri döndüğümde sen duruyordun karşımda. Titreyen bakışların ve heyecanından karşında donup kaldım. Gözlerim gözlerini müptelası, kulaklarım sesinin sevdalısı ben sana deli divane oldum o anda. Sonra bir baktım kelimeler sığmaz oldu zihnime. Bir yığın duygu dile gelmiş dudaklardan süzülmek için can atar oldu. Tutmadım, tutamadım onları sana ulaşsınlar diye. Sana anlatsınlar bendeki hayalini diye. Sonra sesinden duymaya başladım içimdeki kelimeleri. Şaşırdım, şaşkındım söylediklerine ve bir o kadarda mutlu. Huzurun sende gizli olduğunu anladım. Benim huzurum SENSİN dedim defalarca.

Zaman yavaş ilerledi belki ama duygularım(ız) değil. Özlemin kaplamaya başladı her tarafımı. Düşüncelerimi sardın bir göz kırpması anında… Susuştu gözlerin ve ben gözlerindeki sessizliğe bağlandım.

Kalbimin atışlarını öyle derinden hissediyorum ki; öyle yoğun ki sana dair ne varsa içimde… Çok özledim, bu özlem birkaç günün özlemi değil. Yılların eksikliğini duyduğum her özlem sanadır şimdi. Sen benim en bulunmaz yanımsın ve bütün farkındalıklarımın farkındasın.

Sakın bırakma elimi olur mu bitaneciğim. Yanyana yürüyeceğimiz çok yolumuz var. Seninle yaşanacak çok şey. Dualarım artık senin için. Ben sende bambaşka bir dünyanın yolculuğuna çıktım. Sakın bensiz gitme olur mu ?

02.09.2009

Benzer Yazılar:

• Bugün Yeniden Aşık Oldum
• Yalnız(lık) SEN
• …Hoşgeldin Hayatıma…
• Neden Seviyorum Seni…
• Farkında(mı)sın
• Powered by Contextual Related Posts