2007 yılı nisan ayında yazdığım bir yazımı sizinle paylaşmak istiyorum umarım beğenirsiniz.

Ve Söz bitti… Saklı kalan sözcükler cümlelerimizin en olunmadık yerlerinde belirdiler, biz sevgiliye haykırırken..
Soğuk havalarda puslu camlarda gözüktüler. Ve söz bitti en olunmadık yaralar kanarken.

Adını hatırlamaya çalıştık sevgi dolu dostların.. Her cümlemize bir virgül koyan, hani bu gece bitmesin der gibi devam ettiren tüm anılarımızı..
Biz susmaya çalışmadık ki, dostlarda vazgeçmesin diye. Sevdalarımızın hakimi olsunlar, hüküm versinler aşkın önünde diye.

Ve Söz Bitti…


Umut ikliminde hayallerimiz yağmaya başladı karanlık gecelerin içinden.. Hayallerimiz damladıkca avuçlarımıza, gönlümüzde en güzel anılar filizlenmeye başladı.
Kahrolduk, o anların özlemini duyunca, yaşamaya doyamadıgımız vakitleri anımsayınca.

Özledik aşksız serzenişlerimizi. Sabahlara dek süren uykuya direnişlerimizi. Hani şarap tadında doyulmayan sevgimizi..

Ve Söz bitti.
En korkutucu zamanlar başladı, suya hasret kalan çiçeklerin kışlarından. Farkına varamadık nasıl geçti bizli o saatler. Kaybolan sözcüklerin peşine düştük, dostları ararken…
Hani dosttur bu acı söylemezse olmaz dedik, söylediği acı sözleri bulamadık. Bulamadık yitik sevdaların arasında bizi. Ağlayamadık yağmurlar bizim üstümüze yağarken.
Kaçamadık adını koyamadığımız dostları anarken…

Şimdi hazan mevsimi yaprakları gibi savrulduk hayallerimizin ötesine. Haykırdık ama sesimizi duyuramadık

VE SÖZ BİTTİ.

26.04.2007
ne_o