Yalnız(lık) SEN
// Kasım 28th, 2009 // 2 Yorum » // Düşümdekiler
Oturdum kalem kağıt elimde yazmaya başladım yine sana. Nerden nasıl başlayacağımı bilmiyorum aslında. Kalem elimde ve kağıt üzerinde kendi yolunu çiziyor şuan. Sonucunu bende merak ediyorum senin gibi.
Sana dair yazmak, seni yazmak hem çok kolay, hem çok zor benim için. Biliyorum bu tezatlık neden diye geçiriyorsun içinden. Göz bebeklerin hayret ifadenden dolayı biraz daha büyüdü. Hatta ani bir derin nefes aldın belkide. Tezatlık sana olan duygularımdan. Tezat olan duygularım değil elbette panik yapma. Yazmaya başlayınca ardı arkası kesilmiyor bazen. Öyle yoğun olunca insan, yazacak şeylerde bitmiyor. Ama bu yoğun sevgi seli ile bende tıkanıp kalınca yazmak zor oluyor işte. Ama şu an yanımda değilsin ve ben çok yalnızım. Her an beni düşünüyorsun biliyorum. Aklında bir yığın hayal ve sen hepsini yaşıyorsun benimle. Böyle uzak olunca tenin tenimde olmayınca, inan zor herşey. Hele senli zamanları yaşadı ya bu deli gönlüm. Şimdi o tatlı anların yüreğimdeki izleriyle seni özlüyorum.
Bak yine tıkanıp kaldım. Kelimelerim sesli harflerini kaybetmiş sanki. Sana seslenmek istiyorum sesim çıkmıyor.
Gülümseyişlerini süsleyen o gözlerin gözlerimin önünden gitmiyor. Ne bekliyorsun hadi sarılsana bana diyorlar yine. Senin şefkatine ihtiyacım var bilmiyor musun diyorsun sessizce. İçim içime sığmıyor işte o zamanlarda. Sıkıca sarıyorum seni, içime hapsedercesine. “Dur nefes alamadım” desende durmak istemiyorum. Biliyorum Yalnız Sen varsın bu gönülde.
Offf. Susuyorum yine. Ama konuşmaktan vazgeçtiğim için değil. Hislerimi anlatacak bir ses bulamadığım için.
Seni Seviyorum..Benimle Kal…
28.11.2009
