“Sürgünlere Susamışlığımdayım anlamsız
Ne Zindanda Ne de Ziyandayım
Kalbine Hapsolmuş Yarınlardayım…”

Her serüven yeni bir heyecanı getirirmiş beraberinde, her yolculukta olduğu gibi. İyi veya kötü her yolculuğun getirdiği birde heyecan olur.

Bu aralar agresif bir hava hakim üzerinde. Değişen durumların olması hayatımın gidişatında ki en ufak sapma bile beni huzursuz ederki, şimdilik yaşadığım değişiklik canımı yakıyor. Sevgilinin iş yerinin taşınması bizim iş çıkışlarındaki görüşmelerimizi aksatıyor. İşte en büyük derdim. Eskiden her gün 1-2 saatte olsa onunla vakit geçirebiliyor olmak beni sakinleştiriyor, onsuz geçirdiğim anları telafi edebiliyordu. Lâkin şimdi 2-3 günde bir görebiliyorum. Öylesine alışmışım ki her gün gözlerine bakmaya, boşlukta gibi hissediyorum şu an kendimi.Tabi huysuzlanıyorum böyle olunca da.

Yine sıkıldım. Bugünde göremeyeceğim onu. Umarım yarın görebilirim…