FriendFeed te tanıştığım Sevgili Dewey(Hakan) pazar yazıları için bloguna konuk yazar olmamı iştemişti yaklaşık 15 gün önce. Kendisine ve bloguna yaraşır bir yazı yazmak ve güzel bir eleştiri olmasını düşündüğüm için hayatımızdaki etiketler hakkında bir yazı yazdım. Yazıyı okumak için sizi şöyle alalım. Keyifle okumanız dileğiyle.
Yazmak isteyip aklımda zihnimde dolanan sözcüklerle savaşa durayım, herşey karmaşık bu aralar. Devamlı bir yazma isteği ama bir türlü başlayamama sorunu benimkisi. Belki laf salatası yapacağım endişesi ve korkusu. Yoğun duyguların içinde kıvrınıp durmanın sonucu hepsi sanırım. O yüzden bu yazıda aklıma düşen, canımı sıkan konular hakkında birkaç satır dile getirmek istiyorum.
Geçen hafta pazar günü sevgiim bir sürpriz yaptı. Gerçekten beni çok şaşırttı ve çok mutlu etti. 2 küçük su kaplumbağası almıştı bana. Bir dişi ve bir erkek. İkisinide çok sevdim. Eve getirene kadar da diken üstündeydim birşey olacak diye onlara. Ama şimdilik keyifleri yerinde işte birkaç fotoğraf bizim küçüklerden 
Hayatın kelimelerde saklandığını düşünen, yaşamın tüm gizlerini, sevgide arayan, müziğin tınısında, sinemanın görselliğinde, tiyatronun canlılığında hep ince ayrıntıları arayandır Düşümde.
En büyük korkumuz yetersiz olmamiz degil. En büyük korkumuz normalden güçlü olmamiz. Bizi en çok korkutanlar isigimizdir, karanligimiz degil. Senin küçük rolün, dünyayi kurtarmaz. Aydinlanarak hiçbirsey küçülmez... ve diger insanlar senin yaninda kendisini güvensiz hissetmez. Hepimiz çocuklar gibi isik saçmaya haziriz. Bu sadece bazilarimizin içinde yok, hepimizde var. Ve biz kendi isigimizin parlamasina izin verirsek, farkinda olmadan diger insanlarin da ayni seyi yapmasina öncü oluruz. Biz korkularimizdan arininca, bizim huzurumuz digerlerini de özgür birakacak.
